Gisteren vond ik een interessante rups op de duindoorn die ik heb staan. De kaakjes waren goed in beweging om een flink aantal blaadjes te verorberen. Toch maar even in de gaten houden hoeveel het beest ervan gaat eten voordat ik straks geen duindoorn meer over heb. Je weet het tenslotte maar nooit met die rupsen van tegenwoordig. Nieuwsgierig naar wat het voor rups was ben ik op onderzoek gegaan en uiteindelijk gevonden. Het betreft de rups van de witvlakvlinder (Orgyia antiqua). En toen ik las hoe’ie z’n leven gaat doorbrengen dacht ik… .Eet ook maar gewoon lekker door hoor. Het is tenslotte de laatste keer dat je dat doet. En als je dan ook nog een vrouwtje gaat worden, krijg je niet eens vleugels…… Een vlinder zonder vleugels. Da’s wel echt heel erg vreemd in mijn beleving. Maar het komt dus toch best wel veel voor. Het heet in zo’n geval een ‘sexueel demorfisme‘ wat inhoudt dat er een zodanig groot verschil is tussen het mannetje en het vrouwtje dat ze lange tijd aangezien werden voor verschillende soorten. In veel gevallen gaat het om kleur of grootte maar in het geval van deze vlinder dus ook om het volledig ontbreken van bepaalde lichaamsdelen (in dit geval dus de vleugels). Dat het mannetje van spinnen vaak kleiner zijn dan het vrouwtje, da’s een bekend fenomeen…. maar in dit geval is het dus het mannetje wat een ‘voordeel’ heeft boven het vrouwtje….
De rups van de witvlakvlinder.
Update: Bovenstaande tekst bevatte een fout. Niet ’sexueel deformisme’ maar ’sexueel demorfisme’. Dat is nogal een verschil namelijk. 
Toch alweer een behoorlijke tijd behoor ik tot de part-time vegetariërs. Ik eet wel vlees, maar als het niet hoef, dan doe ik het liever niet. Vooral het goedkope vlees probeer ik altijd te mijden als de pest. De kiloknallers van de C1000 zijn ook mij een doorn in het oog, de bio-industrie mag wat mij betreft op de schop en een omelet met sprinkhanen is er ondertussen ook alweer in gegaan (het mondje).
De hele wereld (!!!!) aan het biologische vlees!
Tegenwoordig is er ook best goed biologisch vleesch verkrijgbaar bij ’s lands bekendste grootgrutter maar daarvan denk ik toch altijd dat het niet helemaal klopt. Zo altruistisch zijn ze niet volgens mij, al is de prijs er overigens wel naar (makkelijk 3 keer zo duur als ‘normaal’ vlees). Nu zal er binnenkort echter verandering in komen…. Die prijs. En da’s goed nieuws. Althans, als je in Vught woont. Wat wil het geval: er zit een biologische boerderij in Vught die binnenkort ‘aan huis’ vleespakketten gaat verkopen. En die prijzen zullen aanzienlijk lager zijn dan wat je bij de AH haalt. Nog afgezien van al het plastic waar Appie al z’n producten in verpakt. Ik ben BLIJ daarmee. Ook blij worden?? De boerderij zit op de ventweg langs de A2 in noordelijke richting, een paar honderd meter onder Vught! Mijn eerste bestelling: een lekker biefstuk, en wat zal ik ervan gaan genieten! En natuurlijk de koe bedanken voor geleverde diensten en voeding.
Nou vind ik zonne-ennergie altijd een leuk thema, en ja niks leukers om met zonnecellen te pielen, meten enz. Waarom? Omdat de zon gratis is.
Dus geen wonder dat er bergen “zonneflauwekul” worden verkocht als “duurzaam”
T meeste is zeg maar gewoon shit.
Maar een rare smaak hield ik wel over van de greenclaim van joos . Joos is een lader op zonne-energie, en blijkbaar zit er een ongelooflijk hippe zonnecel in want hij claimt 20x meer te leveren dan wie dan ook. Maar ik zie gewoon een monocristalijne zonnecel, (zoals hier voor 5 USD) met een step up converter, en een accu (die je na 1000 keer zelf moet vervangen)
Nou heb ik m nog niet gezien en het is heel vet dat je er met een geweer op kunt schieten (zoek maar op youtube) en ok, het kastje is waterdicht.
Maar waarom zou je op solar gaan volgens joos? Om jezelf de VRIJHEID te geven, om te REIZEN naar plekken zonder stopcontact, en je daar met behulp van je iphone, camera, mp3speler, gameboy en andere electromeuk groen te gaan zitten voelen omdat je een zonnecel bij je hebt.
Erg innovatief ook dat er een webserver inzit, zodat je met behulp van een computer kunt kijken hoeveel sap ‘ie levert. Maar waarom zit er geen omvormer in zodat je deze geweldige zonnecel niet gewoon in t stopcontact kunt pluggen en zo aan het net levert? Met 2.6 watt is dat serieus een kleine moeite.
En jawel, ik ben ermee begonnen. Al vanaf het moment dat ik bedacht had imker te worden, bijen te houden en potten honing aan mensen te geven….. speelt mede door m’n hoofd. De godendrank. En inderdaaad, het is heel erg lekker spul, als je de goeie hebt tenminste. De flessen met Ambrosius Honing/Kruiden wijn is eigenlijk maar een zwak aftreksel van wat echte mede inhoudt. Mede wordt gemaakt met honing, VEEL honing. Ter vervanging van de suiker die je normaal gesproken in de zgn most stopt om de boel omgezet te krijgen in alcohol….. Neen, geen Ambrosius Honing/Kruidenwijn meer voor mij, als dit experiment lukt. Dat spul is zo zoet, je tanden staan te rammelen in je kadaver, je tandarts belt je op die rode telefoon die in een hoekje van de kamer in verbinding staat met de regeringsleiders om te melden dat’ie je bij voorbaat al een rekening voor geleverd werk gaat versturen….. Nee, bah!
Maar, zoals gezegd, het is een experiment… Dus of het gaat lukken… Da’s nog maar de vraag natuurlijk. Wil liefst zo snel mogelijk een eigen flesje wijn proeven, dus heb de korte Mede gemaakt. Waarbij je honing kookt om van de eiwitten af te komen die er in zitten. Doe je dat niet, dan duurt het ongeveer 2 jaar (of langer) voordat de mede op dronk is. En zo lang kan ik ECHT niet wachten natuurlijk 
Anderhalve kilo honing in 4 liter water, het experiment is begonnen...
In het eerste jaar dat ik aan het imkeren geslagen was ben ik lid geworden van de bijenclub. Sint Ambrosius in Boxtel. En vandaag was er open dag. Altijd leuk om weer eens lekker te ouwe neelen met de leden, na de vakantie heb je elkaar altijd wel weer wat te vertellen. En anders is het luisteren naar imkerslatijn ook altijd een goed vermaak. En dit keer was er iemand die heel erg graag een cursus wilde doen om zelf bijen te gaan houden. En jah, dan kun je natuurlijk niet anders dan ze er helemaal warm voor maken met verhalen over hoe prachtig het is, leuke anecdotes en nog meer imkerslatijn De jeugd was ook goed vertegenwoordigd overigens. En op een enkele bui na waren de weergoden ons ook gunstig gestemd en mocht ik mijn eerste schreden zetten op het vlechten van een korf. Heel erg leuk om te doen. Maar wel kramp in je handen na verloop van tijd. Ach, alles went…. zullen we maar denken dan
Heeeeeelp!! Heeeeeeelp!! Indringers gespot in Vught. Alhoewel, ik denk eigenlijk dat wij mensen niet helemaal thuishoren in de betonnen wereld die we voor onszelf geschapen hebben. Zou gezonder zijn om weer eens wat meer de natuur op te zoeken…. Zaterdag is het weer zo ver. Dan gaat het weer eens aan de gang in de tuin. Tot die tijd nog even twee plaatjes van indringers in onze prachtige wereld van bakstenen en grijze muren.
Grazende ganzen, pas op, ze kunnen bijten!
temperatuurlagen
Soms kom je een term tegen waar je even over moet nadenken: een aardige is “thermische stratificatie” (thermal stratification). Even in 4 zinnen kleutertaal: Dat is dus het verschijnsel dat water zich in temperatuurlagen “groepeert”, die slecht mengen.
Dat niet goed mengen is een probleem. Want voeding voor plankton komt meestal van de bodem en moet dus omhoogdwarrelen.
Nu blijkt door de verhoging van de zeewatertemperatuur deze stratificatie sterker op te treden, en daardoor neemt de hoeveelheid voedsel en dus plankton af.
En niet een beetje… 40% minder sinds 1950. En dat is dus niet zo best.
Weer zo’n verschijnsel dat helaas met klimaatverandering te maken heeft.
Ze komen over het algemeen in meerdere maten. Zo zijn ze er te krijgen in varianten die maar 50 gram bevatten maar ze zijn er ook in grotere hoeveelheden. Potjes…. De grootste is 450 gram, maar dan gaat het allemaal wel heel erg snel. De dames hebben er immers letterlijk het leven voor gelaten. In Vught is in ieder geval door twee imkers in totaal 66 kilo honing gewonnen door te slingeren. En hoe dat er ondertussen uitziet… Nou jah, kijk zelf maar!
Potjes honing. Wie nog potjes over heeft, laat het me weten!
Je zit in de woonkamer, ‘n beetje nutteloos voor je uit te staren naar een tv programma op SBS6 en plotseling zie je iets bewegen in je hoek van je gezichtsveld. Althans, het is niet echt een beweging maar meer een verandering van kleur. En wel op een zodanige manier dat het je opvalt en je je hoofd draait naar de plek waar de kleur verandering het sterkst is. Je kijk, springt op, grijpt je camera en rent naar buiten. Dit soort dingen zijn immers zeldzaam…. Als het al niet was in hoeveelheid, dan wel zeldzaam mooi…..
Na mijn bezoek aan het land van Fin ben ik eens gaan rondkijken in mijn omgeving om eens te zien welke invasieve plantensoorten ik kon ontdekken. En jawel hoor, ook in Vught is er een uitbraak van de Ailanthus Altisisima te bespeuren. Ondertussen alweer 2 meter hoog en precies op de plek waar je ze zou verwachten. In de berm van de snelweg om precies te zijn. Ik hoop dat ze er snel iets aan gaan doen want als het ding in bloei komt dan hebben we een serieus probleem. De bermen van wegen worden over het algemeen niet echt goed bijgehouden, maar eens per jaar gaan ze er met een maaier overheen. Met het warme weer van de afgelopen paar weken is het echt hard gegaan met het ding.Of het nog gaat bloeien weet ik niet, waar ik wel achter ben gekomen is dat er zowel een mannetje als een vrouwtje staat. Zoals al eerder vermeldt, het mannetje STINKT! In eerste instantie was ik niet geheel zeker van m’n zaak, ook niet toen ik aan een van de bladeren rook, totdat ik het andere exemplaar een blad had afgedaan en rook aan het uiteinde. Ik ben benieuwd wat de mensen gedacht moeten hebben toen ik er met een noodgang vandoor ging om te voorkomen dat ik zou gaan kokhalzen… Lauwe kattenpis met een vleugje ammoniak, enigszins zoet, wat een prachtig bouquet En nu maar hopen dat ze deze planten maar snel weghalen, met wortel en al!!
In de berm, daar houden ze van...
Op de een of andere manier ben ik, geloof ik, besmet geraakt met een of ander raar virus waardoor je allemaal dingen gaan uitproberen waar je eerder nog nooit over hebt nagedacht. Het houden van bijen bijvoorbeeld. Heb er nooit bij stilgestaan dat ik dat ooit zou gaan doen. Met de zeis het gras afdoen?? Excuseer!? Wat zegt u?? En wat nu weer dan?? Jah, als je 16 kilo honing geslingerd hebt, het staat rijpen en je potjes aan het verzamelen bent, dan zit je eigenlijk meer op je krent dan wat anders…. En om dan toch bezig te blijven…. Zelf wijn maken. Ach, waarom ook niet??
En aldus geschiedde; een zgn carboy werd aangeschaft en daarbij nog een aantal andere zaken die ervoor nodig zijn. En dan nog eens bij de Medemeester langs (Tinus Kolster, die maakt heerlijke wijn!!) en eens proberen iets te maken wat ‘n beetje lekker is. Oooooh, heb er zo’n zin in Alleen het wachten zal me wel moeilijk vergaan vrees ik. Maar hee, als je met bijen kunt werken zonder helemaal doodgestoken te worden kun je ook wijn maken volgens mij. Het is moeilijker dan je denkt en je moet heel secuur werken. Maar daar krijg je dan ook wel iets voor terug natuurlijk. En ondertussen het waterslot in de gaten houden. Dat schijnt belangrijk te zijn….
Er is reden tot feest…. De kantelfase is ingezet. Ik ben ondertussen alweer 6 maanden volledig nicotinevrij, gestopt met roken. Wat het allemaal toch wel redelijk langdurig (en hopelijk permanent) maakt. Ik ben er blij mee. Nu nog die 10 extra kilo’s eraf en ik kan er weer tegenaan. En van onderstaande zaken heb ik gelukkig totaal geen last gehad!!
Een van de cruciale bezigheden tijdens mijn bezoek aan Fin’s land was het aanleggen van een betrouwbaar systeem voor het verzamelen van water. Genoeg water in de kloof (baranco) maar helaas is dat water wat afgesloten kan worden ‘n paar kilometer hogerop en wat dan, zit je zonder water om je land te bevloeien. In vroeger tijden maakten de mensen gebruik van een zgn ascecia. Dat zijn een soort van mini-terrasjes die rondom het hele land liggen, allemaal net ‘n beetje uit het lood zodat water naar beneden stroomt. Door op die terrasjes een geul te maken kan het water ongehinderd naar beneden geleid worden. Niet te snel, en ook niet te lang. Dan krijg je het probleem dat je je kapot rent van het begin naar het einde (waar het water stroomt). Alles wat ook maar enigszins voor oponthoud zorgt, zorgt uiteindelijk ook voor een versnelling van het water en dat zorgt dan weer voor verdere opstoppingen, overstromingen en noem maar op. Uiteindelijk komt het water in een zgn ‘balsa’ uit wat een verzamelplaats is voor het water. Daar kan het ongehinderd vertoeven totdat het nodig is voor verdere distributie en irrigatie. De balsa van Fin is helaas zo lek als een mandje. Dat zal nog even duren voordat die in gebruik kan worden genomen.
Het zal je niet zo snel opvallen als je zo’n vredig bergstroompje hoort klateren, dat er toch echt wel heel erg veel kracht achter dat water zit. In de zomer is het natuurlijk minder krachtig maar in de winter kunnen er complete rotsblokken van ‘n paar honderd kilo naar beneden gesleurd worden. Alles in de buurt van z’n rotsblok wordt verpulverd en daarmee is de natuur eigenlijk constant bezig zichzelf af te breken. Een berg erodeert op deze manier in het tijdsbestek van ‘n paar miljoen jaar tot er niks meer van over is. Niet alleen grote rotsblokken maar ook miniscuul gruis en kleinere steentjes worden met het water meegevoerd. En die wil je natuurlijk niet in je waterslang hebben ivm verstoppingen. Waterslang?? Jah, de ascecia’s zijn leuk, goed voor de omgeving en waardevol. Maar in sommige gevallen wil je niet naar boven hoeven lopen om de baranco weer te blokkeren waardoor er water naar beneden komt, waar je dan weer een uur op moet wachten voordat het is aangekomen op de plek van bestemming. Dus: waterslangen. Geen gewone tuinslang, maar een slang met een diameter van 50mm. Dat zijn flinke jongens. En toch verstoppen ze als je pech hebt. Hoe filter je al dat gruis er nou uit dan?? Nou, zoals op het onderstaande filmpje bijvoorbeeld. De vuilnisemmer fungeert enigszins als een bezinkbak, de inlaat is nog niet optimaal, maar toch… Het werkt. Zoals je kunt zien.Uiteindelijk haalden we ongeveer 50 liter water per minuut. Een flink aantal meters lager, met de aanzuigende werking van de zwaartekracht en al meegerekend best een heel aardige hoeveelheid.
Fin M’Coul was onlangs jarig en ik vond het leuk om hem te verrassen met een bezoekje op z’n land. En wat een land zeg, ongelooflijk. Daar zijn die 300 2m van mij echt helemaal NIKS bij. Daar kun je tenminste nog eens een spitvork in de grond stoppen (op het land van Fin krijg je dat niet voor elkaar) en het enige wat er aan onkruid rondhangt is kweekgras. Wat echt helemaal NIKS voorsteld bij bremstruiken van 5 meter hoog, wilde braam die in ‘n week ‘n meter groeit en een invasieve soort die mensen misschien kennen onder de naam ‘Hemelboom‘. Ook wel bekend als de Ailanthus altissima. Zeldzaam kun je die boom daar in Spanje niet noemen. Hij staat werkelijk waar overal waar je kijkt. En het mottige is, je komt er nog niet zo heel makkelijk vanaf. Maar genoeg daarover. Kijk maar eens hier voor de leuk, als je wil weten wat het voor boom is en wat’ie allemaal kan veroorzaken.
De weg naar boven, hier op ongeveer 'n kwart van de totale hoogte
Dat er ook nog mooie dingen te vinden zijn daar op Fin’s land laat de volgende foto zien. Een, tot nu toe, onbekende soort vlinder. Prachtig om te zien, echt wonderbaarlijk hoe deze beesten het voor elkaar krijgen in de lucht te blijven. Gelukkig voor mij bleef dit exemplaar even zitten zodat ik er een foto van kon maken
Een prachtige, onbekende vlindersoort.
Wie wel eens in de bergen geweest is, weet dat je er spectaculaire uitzichten kunt hebben. De zon schijnt wel op de ene maar niet op de andere heuvel. En dat dat de hele dag door. Ieder half uur ziet het er weer compleet anders uit. Het is echt zeer de moeite waard om de verveling te onderdrukken en gewoon eens een dag op een berg te gaan zitten en alleen maar te kijken naar de verschillende lichtvallen. Zoals onderstaande foto. Die kun je maar 1 keer per dag maken, om precies de goeie tijd, en dan nog maar een paar minuten lang. Een gelukstreffer overigens…. Dat dan weer wel…
Uitzicht op de zonneschijn, op de voorgrond de Ailanthus.
Het was trouwens niet alleen maar de verjaardag van Fin die me deed afreizen naar het zuiden. Er was tevens een ingestortte schuur die opnieuw opgebouwd diende te worden. Het is helaas niet gelukt. Want voordat je het nieuwe neerzet, moet je het oude weghalen. En dat was nogal een probleem helaas. De ingestortte muur bestond uit voornamelijk steen en modder, bij elkaar gehouden door nog meer steen en modder. Loodzwaar, compleet ingeklonken en totaal niet makkelijk weg te scheppen. Met een pikhouweel en een hak en 5000 liter water is het uiteindelijk gelukt om ongeveer de helft te verwijderen. Nog steeds niet genoeg om de irrigatiekanalen vrij te maken en een nieuwe schuur te bouwen. *zucht*. Nou jah, en waar gaat het water naartoe als het gebruikt is?? Juist, naar beneden. En aangezien er veel zand en steengruis in zit, bevorderd het de erosie ook nog eens extra. Feest!!
Uitgesleten 'riviertjes' door steengruis, erosie tot de 10e macht
En als je dan zo’n 4 uur bent bezig geweest en eigenlijk nog niet het idee hebt iets te zijn opgesloten, dan is het vaak alweer tijd om af te dalen naar het dorp waar Fin ‘n huisje heeft om een potje bier te drinken en lekkere hapjes te eten onder het genot van blije kinderstemmen die uit het lokale parkje komen. Het leven kan zo mooi zijn…..
Het dorpje waar Fin woont
Er zijn nog veeeeel meer foto’s gemaakt natuurlijk. Maar deze website is daar net ‘n beetje te openbaar voor. Mensen die interesse hebben in meer foto’s van de omgeving kunnen contact met mij opnemen.